Hoe gaat het met .. Eldridge Rojer ex-Vitesse ?

ARNHEM – Deze week in de Special, Hoe gaat het met…? Ex-Vitesse speler Eldridge Rojer (30), geboren in Willemstad op de Nederlandse Antillen. Hij kwam op achtjarige leeftijd naar Nederland toe en hij begon met voetballen bij VV Bageres in Emmen. Toen hij twaalf was werd hij gescout door FC Emmen, hij speelde daarna nog bij Vitesse maar door drie knieblessures moest hij op een lager niveau gaan spelen. En nu speelt Eldridge bij SV Babberich/Liemers. Wij krijgen de kans om hem te interviewen om te horen hoe hij zijn prof-voetbalcarrière heeft beleefd en hoe het nu met hem gaat.

Rojer aan tafel bij Het Gelderse Voetbal

Rojer aan tafel bij Het Gelderse Voetbal

Hoe gaat het met jou?
“Goed, dank je. Sportief gaat het weer goede kant op. Gelukkig. İk heb zeer zware tijden achter de rug met mijn knieblessures.”

Waar heb jij allemaal gevoetbald?
Ik ben begonnen bij VV Bageres in Emmen. Toen ik 12 was, werd ik gescout door FC Emmen en mocht ik daar in de jeugdopleiding spelen. Daar heb ik gespeeld tot mijn 15de en toen ben ik naar de jeugdopleiding bij Vitesse gegaan. Daar heb ik in 2002 mijn officiële debuut gemaakt tegen FC Liverpool. Op mijn 23ste ben ik aan Excelsior verhuurd. Aan het einde van het seizoen heb ik ook een contract bij Excelsior getekend, want mijn contract liep af bij Vitesse. Ik heb toen in totaal 2 seizoenen bij Excelsior gespeeld en ik ben daarna naar FC Zwolle gegaan. Hier heb ik een jaar gespeeld en aan het einde van dat jaar ben ik weer terug naar FC Emmen gegaan. Daar heb ik 3 seizoenen lang nog kunnen spelen en toen ben ik naar WKE in de Zondag Topklasse vertrokken. Ik heb daar maar een paar wedstrijden kunnen spelen vanwege blessures en ik heb toen 1,5 jaar niet kunnen en mogen voetballen. En nu speel ik bij SV Babberich/Liemers.

Waarom moest jij weg bij Vitesse?
In het laatste jaar van mijn contract werd ik in het laatste halfjaar uitgeleend aan Excelsior. Wij moesten 3 of 4 wedstrijden, nadat ik naar Excelsior was vertrokken, bij Vitesse thuis spelen. Ik belde de dag ervoor Vitesse op om kaartjes te regelen voor mij familie. Toen wou Aad de Mos mij spreken. Hij vroeg hoe het ging en of ik zin had in de wedstrijd van morgen. Toen zei hij, als jij er nou 2 scoort en Lazović 3 dan is iedereen toch tevreden? Ik zei daarop: “Het maakt mij niet uit of ik wel of niet scoor als ik maar win.” En toen wonnen wij met 2-3 en ik scoorde één keer. Ik heb daarna nooit meer wat van Aad gehoord.

eli rojer2

Rojer tijdens Vitesse periode

 

Wat is het hoogtepunt in jouw voetbalcarrière?
Mijn debuut! Ik was toen pas 18 jaar en wij moesten tegen FC Liverpool voor de EUFA cup spelen. Echt een geweldige sfeer was er en daar stond ik dan tegenover Steven Gerrard en Michael Owen. Echt een bijzondere ervaring! En nog mooier was het toen wij naar Anfield mochten, die sfeer is helemaal overweldigend! Als je dan het veld opkwam als wisselspeler dan gingen alle supporters van FC Liverpool staan en begonnen zij allemaal ‘You will never walk alone!’ te zingen, dat is echt imposant. Ik heb toen helaas niet mogen spelen.

Wat is het dieptepunt van jouw voetbalcarrière?
Blessures natuurlijk. Ik ben in totaal drie keer ernstig geblesseerd geweest. Het was twee keer mijn linkerknie en één keer mijn rechterknie. Ik heb bij alle drie de keren mijn kruisband afgescheurd of ingescheurd.

Heb jij alles uit jouw talenten gehaald voor jouw gevoel?
Ja en nee. Ik snap nog steeds niet waarom ik die blessures gekregen heb, maar ik denk dat alles gebeurt met een reden. Maar ik heb wel altijd alles gegeven als ik dat lichamelijk aan kon.

Mis jij het proefvoetbal wel eens?
Ik mis het zeker. Ik heb er altijd van genoten en ik had liever veel langer op hoog niveau gevoetbald.

Spreek jij nog wel eens jongens met wie jij gevoetbald hebt?
Met Youssouf Hersi ben ik nog steeds heel goed, ik spreek hem regelmatig. Met Nicky Hofs heb ik ook nog vaak contact, maar ik spreek Remco van der Schaaf en Gill Swerts ook nog wel eens. En zo af en toe met Matthew Amoah. Als zij in de buurt zijn, dan komen zij meestal wel een kopje koffie drinken.

Wat zijn jouw ambities in het amateurvoetbal?
Ik speel nu bij SV Babberich/Liemers en zij willen graag terug naar de hoofdklasse. En daar wil ik ze graag bij helpen, omdat Babberich mij het vertrouwen heeft gegeven en zij mij geholpen hebben in zware tijden. İk wil graag iets terug doen.

Wil je trainer worden?
Ik wil zeker trainer worden. Ik ga binnenkort beginnen met TC3 (trainer coach).

Waar heb jij jezelf het meest aan geërgerd toen jij nog betaald voetbal speelde?
Ik kan heel slecht tegen onrecht. Bij mij moet je gewoon zeggen waar het op staat. En dat onrecht gebeurde nog wel eens in de profvoetbalwereld.

Wat doe je in het dagelijks leven?
Ik heb eerst een jaar lang thuis gezeten, maar daar werd ik echt ongelukkig van. Nu werk ik bij PostNL. In het begin was het alleen een beetje raar, want er lopen daar een paar echte Vitessefans rond. Dus die herkenden mij meteen en zij gingen allerlei vragen stellen. De eerste vraag is altijd: “Waarom werk jij hier dan, jij hoeft toch niet meer te werken? “Maar dat is nu wel wat minder geworden, gelukkig.

Wat zou jij talenten uit Gelderland willen adviseren om profvoetballer te worden?
Let goed op jouw lichaam, dat is het werktuig waarmee jij het moet doen. Let goed op voeding, op tijd rusten, geen vettige dingen eten en laat jouw sociale leven wat meer gaan, want met voetbal kun je een stuk meer bereiken dan met een avondje in de kroeg. Dat is ook wel leuk, maar met mate.

Tot slot, aan wie wil jij het stokje doorgeven?
Aan Nicky Hofs, dat is een echte Gelderlander, dus die lijkt mij wel geschikt. Maar ook Guillano Grot.

 

© Door redactie

Meer Specials met ex-profs hier