Special l Hoe gaat het met…? Carel van der Velden (ex FC Wageningen, ex Barnsley)

Arnhem – Deze week in onze special ; Hoe gaat het met… `Carel van der Velden.  De voormalige ex-prof van onder andere FC Wageningen en Engelse Barnsley heeft een kleurrijk carrière achter zich.

Momenteel is Carel hoofdtrainer bij SC Oranje (Arnhem-Zuid) , de club waar zijn vader ooit begonnen is. Zijn vader heeft bij SC Oranje samen met Henk ten Cate in het eerste elftal gevoetbald. Carel kwam hier als klein kind iedere week met de wedstrijden van mijn vader. Het was voor hem een perfecte stap om na het behalen van zijn UEFA-C en UEFA-B trainersdiploma, alleen voor de groep te staan. Daarnaast is hij ook assistent-trainer bij Jong RKC.  We spraken uitgebreid over voetbal van vroeger en nu in de onderstaande interview. 

……………………..Interview 

Hoe belangrijk is voetbal op dit moment voor jou?

“Buiten mijn vrouw en mijn kind is dit het belangrijkste wat er is. Voor mij is voetballen gewoon alles en dat is het nu nog steeds. Ik heb het superdruk en het gaat allemaal hartstikke goed.”

Nadenkend als trainer van SC Oranje

Je zat in de militaire elftal tijdens je diensttijd, vertel ons meer over? 

“Ik kijk met veel plezier terug op mijn militaire dienstplicht. Net als de andere jongens moest ik me ’s morgens melden op het appèl. Er was een groot verschil. Die jongens moesten daar in hun militaire kloffie staan en ik stond daar in mijn trainingspak. Een kwartier later mocht ik weer naar huis om in Wageningen te trainen. Samen met de broertjes De Nooijer, Orlando Trustfull, Richard Roelofsen en Ulrich van Gobbel zat ik in het militaire elftal. We hadden daar gewoon een heel goed elftal en een leuke trainer, Frits van den Berk. Ik heb daar een geweldige tijd gehad. Het was geweldig om met die jongens te spelen en om te gaan! Toen ik in Schaarsbergen in de kazerne zat, trainden we ter voorbereiding op het WK in Hoenderloo. Als speler in het militaire elftal had je gewoon privileges. Je had een aparte status. De opleiding in de eerste acht of twaalf weken hoefde ik niet te doen. Ik zat gewoon in mijn trainingspakkie iedere dag een paar telefoontjes aan te nemen. Ik heb eigenlijk mijn hele diensttijd overgeslagen, terwijl ik wel in dienst heb gezeten. Ik heb zelfs nog een dienstpaspoort.”

Wat is jouw mooiste ervaring in het profvoetbal geweest?

“De mooiste ervaring is natuurlijk je debuut in het betaald voetbal. Dat gebeurde toen ik 16 was bij FC Wageningen. Daarnaast is het debuut bij Barnsley een prachtige herinnering, 25.000 man die jouw naam scanderen.”

Carel in zijn tijd bij Barnsley

Wat is de minst mooie ervaring in het profvoetbal?

“Mijn schouderblessure. Mijn schouder is 13x uit de kom geweest. Dit gebeurde tijdens het zwemmen, slapen, het gebeurde altijd. Na een keer of vijf zat er zoveel speling in de schouder, waardoor die er bij het minste of geringste uitvloog. Dit is wel mijn meest dramatische ervaring in mijn voetballoopbaan en het is misschien wel de reden dat mijn carrière niet de hoogte ingegaan is die iedereen verwacht had.”

Hoe ben je aan die schouderblessure gekomen?

“Gewoon tijdens een kopduel. Ik ging mee de lucht in en op het moment dat ik op de grond viel. Ik viel op mijn borst met mijn handen wijd. Op deze manier vang je de klap op. Mijn tegenstander viel op mijn schouder en toen stond mijn arm de andere kant op. Ik heb viereneenhalve maand gerevalideerd. Helaas heb ik na twee/drie operaties moeten besluiten om er eens stalen plaat met schroeven in te laten zetten.”

 

Denk je dat je ondanks de blessure alles uit je talenten hebt gehaald als profvoetballer?

Carel vd Velden (zittend links) samen met zijn kameraden tijdens Zaal Wintercup

“Ja, er zijn maar twee spelers in Nederland die kunnen zeggen dat ze 11 jaar in Engeland hebben gespeeld, alleen Dennis Bergkamp en ik. Voor de rest gaat iedereen er wel een paar jaartjes naartoe. Ze komen allemaal weer terug. Het is de ultieme wens van iedere voetballer om in Engeland te mogen voetballen. Engeland is wel de tempel van het voetbal.”

Mis je het betaalde voetbal?

“Vroeger was er het voetbal en de school. Nu geldt voor de jeugd: veel school en dan voetbal. Ik was 14/15 toen ik bij Vitesse en FC Wageningen zat. Ik deed niets anders dan voetballen. Het betaalde voetbal is nu voor mij afgelopen. Ik betrap me er wel regelmatig op dat ik nog graag mee wil doen in partijspelletjes, positiespelletjes en rondootjes. Het lopen gaat allemaal niet meer zo snel als bij de jeugd, maar ik kan ze nog steeds laten zien hoe je een bal moet trappen!”

Hoe is de status van een profvoetballer in Engeland?

“Je hebt daar de status van een beroemdheid. In Engeland is met geld alles mogelijk. Als voetballer verdien je daar veel geld, ook al speel je in de tweede, derde of vierde divisie.”

Waar erger je je het meest aan op het voetbalveld?

“Hoe jonge spelers aan een wedstrijd beginnen. Vroeger was je gewoon heel gemotiveerd om een wedstrijd te beginnen. Tegenwoordig merk je dat er in een elftal altijd wel 3 of 4 zijn die nog niet ingeschakeld zijn als een wedstrijd begint. De instelling, de motivatie, je moet soms een paar keer roepen: ‘Hé, kom op!’”

Hoe denk je over het huidige voetbal?

“Voetbal is een mannensport, niets ten nadele van het vrouwenvoetbal. In het mannenvoetbal mag je elkaar fysiek aanraken. Het voetbal is nu veel te lief geworden. Ik durfde vroeger wel een sliding of een tackle te maken en iemand een schop te geven. Ja, dat hoort er nu eenmaal bij. Ik houd niet van matennaaiers of iemand een kaart aansmeren. Daar ben ik tegen.”

Wat zou je talentjes willen adviseren?

“Luister gewoon heel goed wat er gezegd wordt. Heb respect voor de staf en je medespelers. Uiteraard moet je de thuissituatie goed in de gaten houden en moet je ervoor zorgen dat je op school je best doet. Eén op de duizend jongens breekt door, dat moet je goed in de gaten houden. De meeste goede voetballers vallen af in het betaalde voetbal. De jongens met inzet, kracht en mentaliteit die halen het wel. Mentaliteit, ieder dag aanwezig zijn, willen trainen en beter willen worden, dan red je het wel. Dat is de realiteit.”

Door: Vrougje Fikke

Meer interviews ex-profs uit Gelderland vind je hier