Special: Hoe gaat het met……? Ex- Prof en beachsoccer aanvoerder Patrick Ax

Arnhem – Patrick Ax begon als 10/11-jarig jongetje zijn voetbalcarrière bij de D’tjes in het hoge noorden bij GVAV-Rapiditas. Later verruilde hij het voetballen op het veld naar Beach Soccer. Zijn kennis en ervaring brengt hij nu over op het elftal O14 van Vitesse.

Start carrière
Ax begon vrij laat met voetballen. Hij keek het een tijdje aan, ging van voetballen af, maar keerde later terug. Hij begon als linksback en hoe ouder hij werd, hoe meer hij verder naar links buiten ging spelen. “Ik ben niet echt een allround spits. Het is dus niet zo dat ik echt doelpunten wil maken. Ik ben meer een aangever. GVAV-Rapiditas was een beetje de kweekvijver van FC Groningen. FC Groningen speelde met z’n elftallen heel hoog. Ik zat daar bij de jeugdselectie. Daarin zaten de beste jongens uit de regio en we speelden wedstrijden tegen Friesland en Drenthe. Daar ben ik gescout.”

Debuut
“Ik mocht invallen voor Romano Sion toen we tegen het Belgische Lierse SK speelden. Je vraagt hoe ik het ervaren heb. Tja, het overkomt je eigenlijk een beetje. Ik was niet echt gespannen of zo. Je deed eigenlijk gewoon je ding. Als je er te veel over na gaat denken, wordt het te geforceerd. Ik vond het gewoon leuk en had niet verwacht dat ik al zo snel de kans zou krijgen.”

Wat is jouw mooiste ervaring geweest?
“Het mooiste moment heeft eigenlijk niets met veldvoetbal te maken. Mijn mooiste moment was toen we met het Beach Soccerteam op het WK in Tahiti waren. In de wedstrijd tegen Argentinië maakte ik een hattrick. We hebben daar een stukje geschiedenis geschreven voor het Beach Soccer. We hadden met het elftal nog nooit op een WK gespeeld, laat staan een wedstrijd gewonnen. Ik mocht aanvoerder van het team zijn en we wonnen de wedstrijd van Argentinië.”

Wat is het dieptepunt in jouw voetbalcarrière?
“De eerste keer dat ik mijn kruisband afscheurde. Ik heb een jaar lang alleen op een kamertje in Zeist gezeten om te revalideren. Dat was niet erg bemoedigend. Een periode die ik niet graag over zou willen doen! Ik had geen rijbewijs en ik mocht de eerste vier maanden niet reizen, omdat ik met een spalk zat. Ik heb mijn verjaardag daar alleen gevierd. Daar zat ik dan, alleen met mijn taartje op mijn kamer.”

Mis je het profvoetbal?
“Nee, niet meer. Ik sport nog veel. Wat me frustreert, is dat ik niet meer alles kan. Ik wil nog wel, maar het lukt niet. Het is de leeftijd en heel normaal. De belangstelling mis ik niet. Ik trad niet veel naar buiten, ik was vroeger best bescheiden. Zij hebben me altijd wel beschreven als talent en zo werd ik ook benaderd en bevraagd. Ik hou er niet van om mezelf op de borst te kloppen. Los daarvan, ik hou wel van presteren, winnen en prijzen pakken. Dit probeer ik ook over te brengen op de jeugd. Natuurlijk moeten ze leren technisch te voetballen, maar voor een elftal is het essentieel dat er winnaars in een team zitten. Winnen is belangrijk. Je moet leren een doel te stellen en voor prijzen te willen spelen. Daar begeleid ik de jongens in. Ik reik ze misschien wat dingen aan, maar ze moeten het zelf wel doen.”

Patrick speelde mee met Vitesse Legends

Waar erger je je het meest aan op en om het veld?
“Ik vind de ouders hondsbrutaal. Ze staan te coachen en lopen de spelers van de tegenpartij uit te schelden. Gelukkig valt het bij de jeugd van Vitesse mee. Ik heb zelf meegemaakt dat een Afrikaanse jongen voor allemaal racistische dingen uitgemaakt werd. Dat vind ik echt te ver gaan. Ook wat mensen op het internet over jou schrijven. Bij NEC had ik er eentje die op internet allemaal vervelende dingen over mij schreef. Het bleef maar doorgaan. Uiteindelijk bleek het een heel jonge jongen te zijn. Ik ben van mening dat je de Social Media moet beperken. Tegenwoordig worden mensen gemakkelijk belachelijk gemaakt of in een hokje geplaatst. Je kunt er helaas niets tegen doen!”

Wat vind jij van scheidsrechters?
“Ze zijn goed als ze goed zijn. Er lopen ook idioten bij. Ik heb altijd strijd gehad met die gasten. In het veld kan ik ze voor van alles uitmaken, maar na die tijd denk ik: “tja”. Ik ben zelf ook een paar keer scheidsrechter geweest. Het is verdomd lastig. Je moet alles zien en goed observeren. Ik vind het knap wat ze doen. Ik zou het zelf nooit ambiëren. Vroeger kon je nog weleens wat zeggen tegen scheidsrechters als Dick Jol, Mario van der Ende en Roelof Luinge. Die zeiden gewoon iets terug. Als je tegenwoordig iets tegen een scheids zegt, dan krijgt je een schorsing of het komt bij de KNVB en dan word je langdurig geschorst.”

Wat zou je aan jonge talentjes mee willen geven?
“Ze moeten zich ten eerste niet te druk maken. Gewoon genieten, niet te moeilijk doen en niet te veel nadenken. Met heel veel plezier spelen en lekker voetballen.”

2017 wordt voor mij …
“Hopelijk een mooi en sportief jaar. Ik hoop met mijn gezin leuke dingen kan doen en dat we samen oud en grijs mogen worden. Ik wil kampioen worden met mijn eigen elftalletje bij Vitesse en met mijn Beach Soccerteam Nederlands kampioen.”

 

Door: Vrougje Fikke

Meer Gelderse ex-profs vind je hier